Devil-MiSa :: LOVE ADDICT

[Code Geass Fanfic] My lord
Warning :: Spoil R2 Episode 21
Summary :: เหตุการณ์ก่อน 1 เดือนให้หลังนั้น

ลูลูช เพราะอะไรกันถึงต้องเป็นนาย

ลูลูช ทำไมฉันถึงต้องเป็นเพื่อนกับนายกันนะ

ลูลูช ทำไมนายถึงต้องเป็นศัตรูกับฉัน

ลูลูช ทำไมนายถึงต้องทำแบบนั้นกับยูฟี่

และ เพราะอะไรกัน  ลูลูช

“ ทำไมนายถึงต้องเป็นคนสำคัญสำหรับฉัน ”

ดวงเนตรสีมรกตจ้องมองสะท้อน บุคคลเบื้องหน้า ดาบที่กุมด้วยมือทั้งสองข้างฟาดออกไปยังคนๆนั้น โดยที่ร่างนั้นไม่ได้หลบเลยแม้แต่น้อย และเขาก็ไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายลูลูชอีกด้วย

ทำไห้คมดาบหยุดอยู่ห่างจากร่างนั้น

“ว่าไงล่ะสุซากุ ทำไมไม่ฟันลงมาล่ะ” ลูลูชเอ่ยแววตาทั้งสองแดงฉาน เพราะกีอัสพลังที่สุซากุรังเกียจ

นั่นสินะ ถ้าเขาจัดการลูลูชซะตรงนี้ก็หมดเรื่องแล้ว จักรพรรดิบริทาเนียคนนั้นก็ไม่อยู่แล้ว

ส่วนหญิงสาวที่อยู่ที่นี่ด้วยกัน ก็ดูจะไม่สนใจว่าทั้งคู่จะทำอะไรกันอยู่แล้ว  

แต่แทนที่คมดาบจะฟาดฟันต่อไป เขากลับปล่อยมือจากดาบนั้น เสียงดาบตกลงพื้นก้องกังวาน

สุซากุทรุดตัวลงกับพื้น จ้องมองลงไปเบื้องล่างที่ไม่มีอะไร นอกจากพื้นอิฐเก่าๆ

อยู่อย่างนั้นจนเวลาผ่านไปแค่ไหนก็ไม่รู้ ก็มีมือกระชากตัวเขาขึ้นมา

พร้อมทั้งแรงปะทะเข้าที่ท้องอย่างไม่ได้ตั้งตัว

“เจ้าบ้า” เสียงตวาดของลูลูชทำให้ความรู้สึกต่อภายนอกของสุซากุกลับมาอีกครั้ง สองมืออัดเข้าที่หน้าและลำตัวเขาซ้ำจนเขาล้มลงไปกองกับพื้น แต่ว่าก็ไม่ได้ทำให้สุซากุบาดเจ็บอะไรมาก

“ตอนนี้นายคิดจะทำอะไรกัน” ลูลูชถามเขา และคำตอบที่เขาตอบกลับไปก็มีเพียง

“ฉันไม่รู้”

“ตอนนี้นายน่ะรู้สึกยังไง” ลูลูชยังคงถามคำถามกับเขาต่อ

“ฉันไม่รู้”

ตอนนี้เขาไม่รู้อะไรเลยทั้งนั้น อยากขอเพียงอยู่เงียบๆคนเดียว จนกว่าหัวใจนี้จะสงบลงให้สมองได้ใช้ความคิดว่าจะทำเช่นไรต่อ ตัวเขาที่เคยเป็นอัศวินของยูฟี่ ไม่สิตอนนี้สำหรับเขาก็ยังคงเป็นอยู่และคิดจะเป็นไปตลอด

ความคิดที่เคยคิดว่าจะจัดการสังหารกำจัดศัตรูของหญิงสาว แม้ตอนนี้ก็ไม่เหลืออยู่สักนิด

เขารู้แล้วนี่ว่าเซโร่น่ะ อยู่ตรงหน้าเขานี่เอง แต่เขาก็กลับปล่อยให้โอกาสหลุดลอยไปหลายต่อหลายครั้ง และก็ครั้งนี้อีกเช่นกัน

“ฉันน่ะ ไม่เคยคิดเลยว่านายจะเป็นเพื่อนกับฉันได้” ลูลูชเริ่มพูดขึ้นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เหมือนพูดอยู่กับตัวเอง “ครั้งแรกที่ฉันเจอนาย สุซากุ นายต่อยฉันล้มลงกองกับพื้น ตอนอยู่ที่บริทาเนีย ฉันไม่เคยแม้จะเจอกับเหตุการณ์แบบนั้นมาก่อน ฉันที่เป็นเจ้าชายแห่งบริทาเนีย

กับนายที่เป็นแค่ลูกนายกของชาว ELEVEN แม้สถานะของฉันตอนนั้นจะเหมือนกับเป็นตัวประกัน แต่ก็ถือว่ายังมีฐานะสูงกว่านายมาก แต่ถึงอย่างนั้นนายกลับกลายมาเป็นเพื่อนคนแรกของฉัน รู้ไหมตอนนั้นฉันดีใจแค่ไหน และตอนนี้น่ะความรู้สึกนั้นมันก็ไม่ได้หายไปเลย”

คำพูดหยุดลงเพียงแค่นั้น สุซากุเงยหน้าขึ้นมามองใบหน้าของลูลูช แววตานั้นของร่างนั้นจ้องกลับมาทางเขาอย่างแน่วแน่ ไม่สั่นไหว

นายอยากจะบอกอะไรกับฉันกันแน่ลูลูช

“เพราะงั้น ในเมื่อตอนนี้ฉันยังคิดกับนายไม่เปลี่ยนแปลง แล้วนายล่ะคิดยังไงกับฉัน”

ริมฝีปากขยับตามคำพูดแต่ละคำ เสียงไม่ได้ดังมาก เบาซะด้วยซ้ำเหมือนเพียงเสียงกระซิบ แต่สุซากุก็ได้ยินประโยคนั้นอย่างชัดเจน

ฉันไม่รู้  คำพูดที่คิดจะพูดออกไปแบบเดิม แต่พอเห็นหน้าของผู้ถามคำถาม กลับพูดออกไปไม่ได้ ติดอยู่ตรงเพียงริมฝีปาก

“ฉันน่ะ....”

“คิดว่านายเป็นศัตรูของคนสำคัญของฉัน เพราะงั้นนายก็เป็นเหมือนศัตรูของฉัน ลูลูช”

“แต่ว่า นายน่ะ....”

“ก็เป็นเพียงคนสำคัญคนเดียว ที่ฉันเหลืออยู่ตอนนี้”

หยุดไม่ได้อีกแล้ว ความคิดนี้ที่เขาปฏิเสธมาตลอด ต่อหน้านายฉันคงต้องยอมรับมัน ขอแค่ฉันได้บอกกับนายแบบที่ฉันคิดเถอะนะ แม้เราจะทำผิดกันมามากทั้งคู่

แต่เราสองคนก็ยังมีความจำเป็นต่อกัน

“ในนามของอัศวินคุรุรุกิ สุซากุ เมื่อยังมีคนสำคัญให้ปกป้อง อัศวินก็ยังคงมีหน้าที่”

“เพราะฉะนั้น ลูลูชนายจะยอมเป็นคนๆนั้นจะได้ไหม” ดาบข้างกายที่เคยนอนราบ

ถูกหยิบขึ้นมาแสดงถึงการปฏิญานตน ว่าจะจงรักภักดี จะเป็นดั่งดาบที่คอยฟาดฟันอันตราย

จะคอยปกป้องไม่เคียงห่าง จนกว่าชีวิตจะล่วงลับ

ลูลูชขยับริมฝีปาก เหมือนจะแย้มยิ้ม แต่ก็นิ่งเฉย ก่อนจะกล่าวเอ่ยประโยคที่สุซากุรอคอยอยู่

“ฉันลูลูช วิ บริทาเนีย ขอสั่งให้บุคคลผู้นี้ คุรุรุกิ สุซากุ มาเป็นอัศวินของฉันตั้งแต่บัดนี้”

“Yes, my lord!!”พันธะใหม่ระหว่างทั้งสอง จากศัตรู จากเพื่อน จนเป็นอัศวินของกันและกัน แม้จะไม่มีพยานร่วมรับรู้นอกจากเพียงสามคนที่อยู่ ณ ที่นั้น

คุรุรุกิ สุซากุ จะปกป้องเจ้านายของเขาคนนี้ตราบจนชีวาล่วงลับ

ลูลูช วี บริทาเนีย จะยืดหยัดต่อไปไม่เพียงลำพัง แต่จะมีอัศวินของเขาอยู่เคียงข้างกาย

สู่โลกแห่งความจริง ที่แม้จะเต็มไปด้วยการหลอกลวงที่ถูกเลือกให้คงอยู่.......

ฉากเสริม

“แล้วนี่เราจะออกไปจากที่นี่กันได้รึยังล่ะ” หญิงสาวที่นั่งเป็นตัวประกอบอยู่ซะนานสองนาน เอ่ยขึ้นเพราะเบื่อฉากน้ำเน่านั้นเต็มทน

“งั้นก็ไปกันเถอะ ลูลูช C.C” ตอนนี้เขามีเป้าหมายอีกครั้งแล้วสินะ คราวนี้เขาจะไม่ยอมอีกแล้ว ไม่ยอมให้คนสำคัญต้องจากเขาไปอีกเป็นแน่นอน

Talk 

เลี่ยน อยากให้โศกมันกลับหวาน สรุปฉากหลังตอนนั้น และก่อน 1 เดือนนั้นสินะ ซีทูตัวประกอบมากๆ 55+

แต่ก็เป็นเหตุผลให้ได้ละ ว่าทำไมลู่กับสุถึงมีฉากให้แม่ยกกรี๊ดกันได้ กร๊ากกกกกกกกกกกก

ไว้จะแต่ง 1 เดือนต่อละกันถ้าตอน 22 มันไม่มีดาเมจอะไรนะ

และสุดท้าย

To be continue?? in Something [I command you to Click!!] 

----------------------------------------------------------------------------------------------------------

วันนี้ขอเพ้อหน่อย เหตุเกิดจากใครบางคน เป็นต้นเหตุ ดองบลอคนานมากจนคนทวงจัด

ขออภัยค่ะ เดี๋ยวช่วงสัปดาห์นี้จะบ้าอัพให้อ่านกันไม่ทันแทนละกัน ดีมั้ย 555+ อัพเพื่อไซโคสุลู่แก่แฟนๆค่ะ

ไม่ได้แตะฟิคมาเป็นเดือนภาษามันห่วย หาอ่านไม่ได้ เลยแต่งอ่านเอง ยังไงก็ติชมกันได้ เพ้อเรื่องนี้ซะลืมเรื่องอื่นหมดแล้วค่ะ

อย่าลืมจิ้มไปอ่านอีกเรื่องของผู้ร่วมอุดมการณ์ด้วยล่ะ!!! แม้มันจะไม่เกี่ยวกัน แต่คนแต่งมันแดะโยงกันได้

(กร๊าก คุณหญิง จะจ่ายค่าโฆษณาเท่าไหร่ดีคะ ขอเป็นแต่มาให้อีกเรื่องทีสิคะ //โดนตบหัวเข้าให้)

ปล.ใครวอนท์อัลบั้มคุณคอนโดมั่ง จะได้อัพมาแจก  

ปล.อีกครั้ง มี cbox แล้วค่ะ ไปพล่ามเล่นกันได้ ยามเจ้าของมันดองบลอคหรือไม่ดองก็ตาม

edit @ 7 Sep 2008 03:26:12 by MiSa